وااسفا

سلام قریزیهای ناناز
پیشاپیش از محسنه عزیز دل محسنه که من باشم سپاسگزارم بعلت یک درجه ترفیعی که به من دادن... دیگه کم کم دارم می ترسم(مثل مادر اون دوست عزیز که داشتن سکته می کردن) که بانگ رحیل کوچ رو بزنند و دیدار حسابی بین دومحسنه میسر نشه.... ای امان از این روزگار غدار که باعث میشه قرقیزی از قرقیزی جدا شه ... بیاین یه نصف شب بریم تو کوچه و یعقوب وار وااسفاها همی زنیم...ای داد بیداد